در این شبها، مردم مراغه با دستان گرهخورده بر روی سینهی عشق به ایران اسلامی ، کنار هم ایستادهاند تا سنگر های خیابانی خالی نشود .
کارگر و دانشجو، پیر و جوان، از هر سلیقه و فکری، در یک صف، زیر یک آسمان، با یک هدف — پاسداری از این خاک و شرف.
هر پرچمی که در دست کودکی میرقصد، روایت ایمان نسلهاست. روایتی از شهری که در روزهای آرام، مهربان است و در روزهای دشوار، استوار.
مراغه این روزها نه فقط یک جغرافیاست، بلکه تپندهترین نشانهی وحدت مردمی است که هنوز به «ما» بودن ایمان دارند و می توان صدای این شعار را در میدان شهدای طلوع فجر شنید که می گویند :
مراغه لی قان ورر
ولایته جان ورر
- نویسنده : فرزاد غفاریان سالاری















































